ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΛΕΟΥΝΑΚΗ


Χαίρεται και καλωσόρισες στο Κέντρο Βάρους!

Το όνομά μου είναι Εμμανουέλα και έχω δημιουργήσει το Κέντρο Βάρους ύστερα από δουλειά περίπου 10 χρόνων, τόσο εκπαιδευτική όσο και προσωπική. Ας αρχίσουμε όμως από τα τυπικά, που όλοι χρειαζόμαστε να γνωρίζουμε για κάποιον επαγγελματία υγείας πριν τον επιλέξουμε.


Σπουδές, Μετεκπαιδεύσεις & Εργασιακή εμπειρία

Λοιπόν, οι αρχικές μου σπουδές ήταν στην πανέμορφη Σητεία στο Τμήμα Διατροφής & Διαιτολογίας του ΤΕΙ Κρήτης. Αφού πήρα το πτυχίο μου ξεκίνησα να εργάζομαι ως διαιτολόγος σε διάφορες εταιρείες, διαιτολογικά γραφεία, φορείς, οργανώσεις. Όσο εργαζόμουν τόσο καταλάβαινα ότι κάτι λείπει, κάτι χρειαζόμουν παραπάνω οπότε άρχισα να παρακολουθώ βιωματικά σεμινάρια συμβουλευτικής (στην συμβουλευτική διατροφής χωρίς δίαιτα, στην προσωποκεντρική συμβουλευτική, στην παιχνιδοθεραπεία, στην συμβουλευτική εξαρτήσεων, στο mindfulness, στο coaching και τον νευρογλωσσικό προγραμματισμό). Ο ρόλος του συμβούλου με γοήτευσε και έτσι συνέχισα με τις σπουδές μου στη Συστημική Συμβουλευτική στην Εταιρία Συστημικής Θεραπείας και παρέμβασης σε άτομα, οικογένειες και ευρύτερα συστήματα (ΕΣΥΘΕΠΑΣ), απ'όπου πήρα και το Δίπλωμα στη Συστημική Πρακτική. Στη συνέχεια πιστοποιήθηκα ως Health & Wellness Coach ενώ έχω πιστοποιηθεί και ως Σύμβουλος Διαισθητικής Διατροφής (Intuitive Eating Counselor).

Αυτά ήταν μέσες άκρες τα εκπαιδευτικά και επαγγελματικά. Αλλά τα εκπαιδευτικά μου βήματα ακολουθούσαν τα προσωπικά μου βήματα. Όσο εξελισσόμουν εγώ, εξελισσόταν και η εκπαίδευσή μου, ενώ η προσωπική μου ιστορία με το σώμα μου και το βάρος μου, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και βαθύτερης κατανόησης.

Η προσωπική μου ιστορία με το σώμα μου

Ήμουν κι εγώ ένα παιδί όπως λέμε, που το 'τρωγε το φαγητό του! Η πρώτη μου ανησυχία για το σώμα μου ήταν στην τετάρτη δημοτικού, όταν η δασκάλα με ύφος γεμάτο νόημα τίναξε την άχνη ζάχαρη μόνο από το δικό μου κομμάτι βασιλόπιτας. Μου κακοφάνηκε τότε, πιο πολύ γιατί το έκανε μόνο σε εμένα, παρά για τη ζάχαρη. Εκεί ήρθε και ο πρώτος προβληματισμός για το σώμα μου, σκέφτηκα όμως ότι θα πάρω τη κοιλιά σε ύψος οπότε σταμάτησα να ανησυχώ και πολύ. Κι ύστερα ήρθε η πρώτη δίαιτα από την παιδίατρο. Ακόμα το θυμάμαι εκείνο το χαρτί, ήταν τόσο μικρό και συνοπτικό, τόσο προχειρογραμμένο και τόσα πολλά αυτά που εγώ ήθελα να φάω τότε. Τελοσπάντων δεν την έκανα ποτέ, αλλά στη σκέψη μου είχε ήδη ξεκινήσει μια φωνούλα να επαναλαμβάνει πριν φάω το οτιδήποτε «από αύριο να ξεκινήσω». Ναι, από την ηλικία της τετάρτης δημοτικού σκεφτόμουν ότι πρέπει να ξεκινήσω δίαιτα. Κάπως έτσι τα χρόνια πέρασαν αλλά ποτέ δεν ξεκίνησα. 
Έπειτα ήρθε η εφηβεία και η σκέψη έγινε πράξη, για αρκετά χρόνια έκανα μόνο δίαιτες. Κάθε Δευτέρα ξεκινούσα δίαιτα. Όσο περισσότερες δίαιτες έκανα, τόσο περισσότερο δυνάμωνε η φωνή που μου έλεγε ότι πρέπει να κάνω δίαιτα, τόσο αποσυνδεόμουν από το σώμα μου και τις ανάγκες του, τόσο περισσότερο έτρωγα, τόσο περισσότερο πάχαινα. Θυμάμαι το ζήτημα του βάρους μου να έχει καταλάβει τόσο χώρο στο μυαλό μου, που αυτό με έκανε να νιώθω ολοένα και χειρότερα. Είχα φτάσει να πιστεύω πως αν αδυνάτιζα, τα προβλήματά μου όλα θα λυνόντουσαν.

Κάπως έτσι ύστερα από περίπου 10 χρόνια ατελείωτων σκαμπανευασμάτων στα κιλά, ντροπής για το σώμα μου, επαναλαμβανόμενης υπερκατανάλωσης φαγητού, επισκέψεις σε διαιτολόγους, ειδικούς γυμναστές, αγορές σκευασμάτων αδυνατίσματος, βιβλίων και περιοδικών με τη νέα επαναστατική διατροφή για το απόλυτο κορμί και πολλά άλλα τέτοια, μπορώ να πω ότι ναι, υπήρξα το απόλυτο θύμα της κουλτούρας της δίαιτας.

Η κουλτούρα της δίαιτας δεν είναι κάτι γενικό και αόριστο που πλανάται απλά στην κοινωνία μας, η κουλτούρα της δίαιτας υπήρξε στη δασκάλα, υπήρξε στη παιδίατρο, με τη διατροφή-σημείωμα, στη συνέχεια υπήρξε στην αγορά που απευθύνθηκα, ως έφηβη και έπειτα ενήλικη, για να βρω τη λύση μου. Υπήρξε και εξακολουθεί να υπάρχει παντού.

Τα χρόνια που σπούδαζα διαιτολογία στο ΤΕΙ Κρήτης, είχα ήδη πια κουραστεί με τις δίαιτες. Και πριν καλά καλά ολοκληρώσω τις σπουδές μου είχα ξεκινήσει να βλέπω κόσμο που ενδιαφερόταν να χάσει βάρος. Έβλεπα ότι αυτό που έμαθα να κάνω με ακρίβεια, δηλ να βγάζω ακριβή διαιτολόγια και να ζυγίζω, δεν λειτουργούσε, οι άνθρωποι κάτι άλλο ήθελαν. Ήταν η ίδια εποχή που είχα αρχίσει να αντιλαμβάνομαι και για μένα ότι οι δίαιτες όχι μόνο δεν λειτουργούν, αλλά μου έκαναν και κακό!

Από την εκπαίδευση, την επαγγελματική εμπειρία και τη προσωπική εξέλιξη, στο Κέντρο Βάρους


Κάπως έτσι μαζί με την προσωπική μου αναζήτηση και εξέλιξη, ξεκίνησα να αναζητώ και τι θα ήταν αυτό που θα βοηθούσε στη δουλειά μου. Μια νέα εποχή λοιπόν ξεκίνησε για μένα.
Είχα την τύχη να βρεθώ σε σεμινάρια που μιλούσαν για τρόπους παρέμβασης χωρίς δίαιτα, χωρίς ζύγισμα, για παρεμβάσεις που θα ενδυνάμωναν τον άνθρωπο να έχει ένα πιο ενεργό ρόλο στη υγεία του, χωρίς να αποσυνδέεται από το σώμα του. Η μία εκπαίδευση έφερε την άλλη κι εγώ ολοένα εφάρμοζα μεθόδους χωρίς δίαιτα και ζύγισμα ενώ παράλληλα βρήκα και τις δικές μου απαντήσεις και φυσικά τη δική μου ειρήνη με το φαγητό και το σώμα μου. Νιώθω ευλογημένη που η διαισθητική διατροφή που εφαρμόζω και πιστεύω, είναι μια επιστημονικά αποδεδειγμένη μέθοδος βελτίωσης της υγείας ενώ παράλληλα το προσωπικό μου ταξίδι με το σώμα μου και τη διατροφή μου πλέον μόνο ως προίκα μπορώ να θεωρήσω.

Κι αν πολλές φορές με ρωτούν γιατί δεν δίνω δίαιτες, λέγοντάς μου πώς μόνο αυτό μπορεί να λειτουργήσει στο αδυνάτισμα, απαντώ ότι η δουλειά του διαιτολόγου δεν είναι να αδυνατίζει τους ανθρώπους. Άλλωστε η εμπειρία μου, μού έχει δείξει ότι οι άνθρωποι που με επισκέπτονται θέλουν ουσιαστικά να νιώσουν όμορφα μέσα στο σώμα τους και το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να τους βοηθήσω να το γνωρίσουν και να το φροντίσουν αντί να του επιτεθούν με διατροφικούς κανόνες στέρησης. Και πιστεύω ότι αυτό λειτουργεί καλύτερα αν θες να ζεις ευτυχισμένος στο σώμα σου. Ένα αδύνατο σώμα δεν μπορεί να σου προσφέρει αυτοπεποίθηση. Η εμπιστοσύνη στο σώμα σου όμως, μπορεί. 

Η δουλειά μου είναι λοιπόν να βοηθάω τους ανθρώπους να εμπιστευθούν το σώμα τους ξανά, και πιστεύω ότι είναι κι αυτό δουλειά του διαιτολόγου.

ΘΕΜΑΤΑ BLOG

Δημοφιλείς αναρτήσεις